خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر با اشاره به لطف خداوند و توفیق عقل، از امید به شفاعت پیامبر در روز قیامت سخن میگوید و بیان میکند که اگر لحظهای از عمر خود را بدون یاد او گذرانده باشد، آن را در حساب عمر نمیآورد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی عمیق است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر میباشد.
شمارهٔ ۱۱۷ - عقل بیدار
به خدایی که مهر معرفتش
کرد توفیق عقل بیدارم
به رسولی که روز حشر، امید
به خدا و شفاعتش دارم
که اگر من از آنچه بی تو گذشت
یک نفس در حساب عمر آرم
کرد توفیق عقل بیدارم
به رسولی که روز حشر، امید
به خدا و شفاعتش دارم
که اگر من از آنچه بی تو گذشت
یک نفس در حساب عمر آرم
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۱۶ - روزگار کرم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۱۸ - قسم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.