خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از غم‌های مادی مانند خانه، خانواده، نان و لباس شکایت می‌کند و از شیخ می‌پرسد تا کی باید این رنج‌ها را تحمل کند. سپس توصیه می‌کند که در این جهان، هم به خودت بگریی و هم به جهان بخندی.
متن حاوی مفاهیم فلسفی و انتقادی درباره زندگی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به غم‌های مادی و روانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۴۶ - غم خان و مان
تا کی غم خان و مان و فرزند
چند انده نان و جامه تا چند
چندانکه درین جهانی ای شیخ
بر خویش گری و بر جهان خند
چند انده نان و جامه تا چند
چندانکه درین جهانی ای شیخ
بر خویش گری و بر جهان خند
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۵ - آری شود ولیک بخون جگر شود
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۷ - خوان از خون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
