خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن به ستایش خداوند و بیان بخشش بی‌ریای او می‌پردازد. او از امیدواری و اعتماد به خدا سخن می‌گوید، اما در عین حال از طعنه‌های دشمنان و دوستان نیز گلایه دارد. شاعر تأکید می‌کند که تقاضای او نه برای کهنگی و نوست، بلکه برای حقیقت است و در پایان، از بی‌ثمر بودن برخی گفتارها انتقاد می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق مذهبی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژگان و عبارات نیاز به دانش زبانی و فرهنگی بالاتری دارند.
شمارهٔ ۱۸ - تقاضا
ای کریمی که در جهان کرم
بخشش بی ریات عادت و خوست ۱
میزبانی است تازه روی گفت
که همه پشت گرمی من ازوست ۲
پشتم از خدمتت دوتاست چرا
رشتهای امید من یکتوست ۳
لیکن از جان و تن همیکاهم
از بسی طعنه های دشمن و دوست ۴
بخدا و رسول و کعبه اگر
این تقاضا ز بهر کهنه ونوست ۵
بعد ازان ده قصیده غرا
این تقاضا بدین صفت نه نکوست ۶
خود همه بادگیر این گفته
نه گل آید برون زباد از پوست؟ ۷
بخشش بی ریات عادت و خوست ۱
میزبانی است تازه روی گفت
که همه پشت گرمی من ازوست ۲
پشتم از خدمتت دوتاست چرا
رشتهای امید من یکتوست ۳
لیکن از جان و تن همیکاهم
از بسی طعنه های دشمن و دوست ۴
بخدا و رسول و کعبه اگر
این تقاضا ز بهر کهنه ونوست ۵
بعد ازان ده قصیده غرا
این تقاضا بدین صفت نه نکوست ۶
خود همه بادگیر این گفته
نه گل آید برون زباد از پوست؟ ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۷ - تقاضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۹ - هنر و حرمان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
