خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از دعا و ارتباط با دین سخن می‌گوید و از طمع و حرص دوری می‌جوید. او اشاره می‌کند که از گوشت و نعمت‌های الهی بهره برده و اکنون باید سپاسگزار باشد و از حرص و طمع مانند حیوانات پرهیز کند.
متن دارای مفاهیم عمیق مذهبی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۶۶ - خطاب بضیاء الدین
ضیاء دین را دعا همی گویم
همی کنم همه وقتی تنسم اخبار ۱
زگوشت داد بدادی تو قلتبان دایم
که میدهند کنون بیست من بیکدینار ۲
مباش از ین پس در حرص استخوان چو نسگ
نشسته بر سرپای و دو چشم کرده چهار ۳
همی کنم همه وقتی تنسم اخبار ۱
زگوشت داد بدادی تو قلتبان دایم
که میدهند کنون بیست من بیکدینار ۲
مباش از ین پس در حرص استخوان چو نسگ
نشسته بر سرپای و دو چشم کرده چهار ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۶۵ - خطاب بعفیف الدین
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶۷ - خطاب بنجیب الدین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
