خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر بیان می‌کند که هرگاه کسی از او خواسته توبه کند، عشق به پسران زیبا را به‌عنوان گناهی شیرین توصیف می‌کند و از زیبایی‌های دنیوی مانند موی عنبرین و رخسار کافورشان سخن می‌گوید. او درنهایت می‌پرسد چگونه می‌تواند از نگاه به این زیبایی‌ها توبه کند.
متن به موضوعاتی مانند عشق، گناه و زیبایی‌های جسمانی اشاره دارد که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب یا پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق‌تر از مفاهیم عرفانی یا ادبی آن نیاز به بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ٣٠ - ترجمه
هر ناصحی که بود ز من خواست توبه ئی
گویا که عشق خوش پسران هست از گناه ۱
تا در جهان ز عنبر و کافور زلف و رخ
باشد نشان چگونه کنم توبه از نکاه ۲
گویا که عشق خوش پسران هست از گناه ۱
تا در جهان ز عنبر و کافور زلف و رخ
باشد نشان چگونه کنم توبه از نکاه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ٢٩ - ایضاً
گوهر بعدی:شمارهٔ ٣١ - ایضاً
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
