خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از رفتار نادانانه و سفیهانه فردی دیگر سخن می‌گوید که با جهل خود باعث رنجش شده است. شاعر با حلم و بردباری پاسخ داده، در حالی که طرف مقابل در سفاهت خود افزوده است. این وضعیت مانند عود است که با سوختن، عطرش بیشتر می‌شود.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و روانشناختی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شمارهٔ ١۴ - ترجمه
با من سفیه کرد سفاهت ز جهل خویش
مکروهم آمد آنکه مر او را شوم مجیب ۱
او در سفه فزوده و من کرده حلم بیش
چون عود کش فزون شود از سوز تاب و طیب ۲
مکروهم آمد آنکه مر او را شوم مجیب ۱
او در سفه فزوده و من کرده حلم بیش
چون عود کش فزون شود از سوز تاب و طیب ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ١٣ - ایضاً
گوهر بعدی:شمارهٔ ١۵ - ایضاً
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
