خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از غم و اندوه ناشی از دوری معشوق می‌نالد و بیان می‌کند که حتی صبح امیدش نیز مانند شام از غم او تاریک است. او از دلتنگی و رنجی می‌گوید که با نوشیدن شراب (نمادین) به خون تبدیل شده و مدام از غم معشوق می‌نوشد.
این متن دارای مضامین عاشقانه‌ای است که با غم و اندوه عمیق همراه است و درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'خون خوردن' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب یا سنگین باشد.
شماره ۵۷۴ - ای صبح امید من چو شام از غم تو
ای صبح امید من چو شام از غم تو
هرگز نزدم دمی بکام از غم تو ۱
گر بیتو میی میخورم از دلتنگی
خونیست که میخورم مدام از غم تو ۲
هرگز نزدم دمی بکام از غم تو ۱
گر بیتو میی میخورم از دلتنگی
خونیست که میخورم مدام از غم تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۳ - هم کار دلم بجان رسید از غم تو
گوهر بعدی:شماره ۵۷۵ - نائی که سخن بود روان از لب او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
