خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از گذرا بودن عمر و ناپایداری دنیا سخن می‌گوید و توصیه می‌کند که انسان فارغ از غم و شادی، زندگی را بپذیرد و از آن لذت ببرد.
مفاهیم عمیق فلسفی و ادبی موجود در متن برای درک و ارتباط بهتر، به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل می‌شود.
شماره ۵۰۲ - چندانکه درین کهنه رباطیم بهم
چندانکه درین کهنه رباطیم بهم
بو تا نشویم از غم ایام دژم ۱
چون میگذرد عمر بهر حال که هست
تو خواه بشادی گذران خواه بغم ۲
بو تا نشویم از غم ایام دژم ۱
چون میگذرد عمر بهر حال که هست
تو خواه بشادی گذران خواه بغم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰۱ - سید بود آن تن چو سیمت بینم
گوهر بعدی:شماره ۵۰۳ - پیوسته اگر با می و با معشوقیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
