خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از لذت نوشیدن از جام معشوق و فراموشی غمهای جهان سخن می‌گوید. همچنین، او از جنگ و نزاع نیز استقبال می‌کند، زیرا بهانه‌ای برای آشتی و در آغوش کشیدن معشوق فراهم می‌آورد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و اشاره‌های غیرمستقیم به روابط عاطفی است که برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب‌تر می‌باشد.
شماره ۴۹۷ - یکجرعه ز جام لبش ار نوش کنیم
یکجرعه ز جام لبش ار نوش کنیم
غمهای جهان جمله فراموش کنیم ۱
گر جنگ کند باز خوشم آید ازو
تا وقت صفا دست در اغوش کنیم ۲
غمهای جهان جمله فراموش کنیم ۱
گر جنگ کند باز خوشم آید ازو
تا وقت صفا دست در اغوش کنیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۶ - گر با تو بکام دل وصالی یابم
گوهر بعدی:شماره ۴۹۸ - فرزند اعز محمد ایجان و دلم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
