خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از غم عشق کهن و درد جانکاه آن میگوید و احساس خود را با نواختن دف و نی مقایسه میکند که پیوسته در حال دمیدن و بیان غم است. همچنین، به تضاد بین رفتار دشمن و دوست اشاره میکند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و غمانگیز موجود در متن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی و زبان شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۸۴ - هر دم غم جانان المی میدهدم
هر دم غم جانان المی میدهدم
عشق کهنش ز نو غمی میدهدم ۱
بر دف زند دشمن و اینطرفه که دوست
پیوسته بسان نی دمی میدمدم ۲
عشق کهنش ز نو غمی میدهدم ۱
بر دف زند دشمن و اینطرفه که دوست
پیوسته بسان نی دمی میدمدم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸۳ - دلدار بیامد دو سه گامی ز پیم
گوهر بعدی:شماره ۴۸۵ - هر چند بر نهال دانش رفتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.