خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق به فردی بلندقامت (سرو) می‌گوید که غم او را پست و ناتوان کرده است. او از جام عشق آن فرد نوشیده و خود را گم کرده است، اما در این جام اثری از لطف معشوق ندیده و تنها مستی و تهی‌دستی نصیبش شده است.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۴۶۸ - آن سرو بلند کز غمش پست شدم
آن سرو بلند کز غمش پست شدم
جامی ز کفش خوردم و از دست شدم ۱
از غایت لطف می ندیدم در جام
گفتی که من از جام تهی مست شدم ۲
جامی ز کفش خوردم و از دست شدم ۱
از غایت لطف می ندیدم در جام
گفتی که من از جام تهی مست شدم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۷ - آن بت که بقد سرو روانش گفتیم
گوهر بعدی:شماره ۴۶۹ - ایدل اگرت کار جهان نیست بکام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
