خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که بازگشت به گذشته غیرممکن است و امید تنها ساخته‌ای از خیال است. او خود را خاک پای معشوق می‌داند و از تغییر حالش می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار می‌باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۶۶ - ایدل طلب گذشته امریست محال
ایدل طلب گذشته امریست محال
امید بنا آمده باشد ز خیال ۱
چون زین دو بدست نیست الا بادی
من خاک توام اگر نگردی از حال ۲
امید بنا آمده باشد ز خیال ۱
چون زین دو بدست نیست الا بادی
من خاک توام اگر نگردی از حال ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۵ - ما بر در شکریم و قناعت همه سال
گوهر بعدی:شماره ۴۶۷ - آن بت که بقد سرو روانش گفتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
