خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

در این متن، شاعر از عشق و ایثار سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حتی اگر معشوق خون دل او را بنوشد، آن را حلال می‌شمارد، اما از دوری و هجران او رنج می‌برد.

متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد یا برای آن‌ها نامناسب تلقی شود.

مشاهده کامل

شماره ۴۵۷ - پیوسته ز رویت ایمه مهر گسل

پیوسته ز رویت ایمه مهر گسل
پروانه نور میبرد شمع چکل ۱

گر خون دلم خوری حلالت کردم
لیکن نکنم هجر دلازار بحل ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۳۰۴
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۵۶ - زیبا صنمی بناز کی آب زلال
گوهر بعدی:شماره ۴۵۸ - دریای وجود را یکی دان بمثل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.