خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این ابیات به توصیف معشوق و احساسات خود نسبت به او میپردازد. او معشوق را با تشبیهاتی مانند شکر و ماه ستایش میکند و بیان میکند که حتی درد عشق به او نیز برایش شیرین و درمانبخش است. همچنین، او از دوستی و کین معشوق به یک اندازه لذت میبرد.
این متن حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۴۰۶ - ای همچو شکر پسته شیرین تو خوش
ای همچو شکر پسته شیرین تو خوش
وی همچو قمر عارض رنگین تو خوش ۱
دردی که ز عشق تو کشم درمانست
هم مهر توام خوشست و هم کین تو خوش ۲
وی همچو قمر عارض رنگین تو خوش ۱
دردی که ز عشق تو کشم درمانست
هم مهر توام خوشست و هم کین تو خوش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۵ - ای پسته شیرینت شکر خائی خوش
گوهر بعدی:شماره ۴۰۷ - هان ابن یمین ز کار آگه میباش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.