خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از سوختن پروانه در آتش و غرق شدن در آب چشمهایش سخن میگوید، که نمادی از عشق و فناست. همچنین، از از دست دادن معشوقهای پرناز و غرور یاد میکند.
متن دارای مضامین عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۳۹۰ - پروانه صفت در آتشم زاندم باز
پروانه صفت در آتشم زاندم باز
کز باد اجل فروشد آنشمع طراز ۱
در آب دو دیده گر شوم غرقه رواست
چون رفت بخاک آن بت پرورده بناز ۲
کز باد اجل فروشد آنشمع طراز ۱
در آب دو دیده گر شوم غرقه رواست
چون رفت بخاک آن بت پرورده بناز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۹ - در جستن دوستی که باشد دمساز
گوهر بعدی:شماره ۳۹۱ - رفتند و ز رفتگان یکی نامد باز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.