خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که هرگز نشنیده است گوهر سخن بگوید، اما به دلیل اشک‌های فراوانی که در عشق معشوق ریخته، گوهر از چشمش رفته است. این متن به زیبایی از استعاره و تشبیه برای بیان غم عشق استفاده کرده است.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی آن، مناسب مخاطبانی است که توانایی درک مفاهیم انتزاعی و شاعرانه را دارند.
شماره ۳۶۷ - جز لعل لبت که در سخن سفت گهر
جز لعل لبت که در سخن سفت گهر
هرگز نشنیدم که سخن گفت گهر ۱
از بس که به جاروب مژه مردم چشم
در عشق تو از دیده من رفت گهر ۲
هرگز نشنیدم که سخن گفت گهر ۱
از بس که به جاروب مژه مردم چشم
در عشق تو از دیده من رفت گهر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۶ - هنگام بهارست بتا باده بیار
گوهر بعدی:شماره ۳۶۸ - هر چند که پیریم و ضعیفیم و نزار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
