خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات به توصیف معشوق و احساسات خود پرداخته است. لب‌های معشوق را به شکر تشبیه کرده و از خطی بر روی دندان‌هایش سخن می‌گوید. همچنین، از نقطه‌ای موهوم بر دهان معشوق یاد کرده و خود را مانند پرگاری توصیف می‌کند که به دور سرش می‌چرخد.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۳۶۰ - انکس که لبت کرد بشنگرف نگار
انکس که لبت کرد بشنگرف نگار
بر سطح مهت خطی نوشت از زنگار ۱
بهر دهن چو نقطه موهومت
گشتیم بسی بگرد سر چون پرگار ۲
بر سطح مهت خطی نوشت از زنگار ۱
بهر دهن چو نقطه موهومت
گشتیم بسی بگرد سر چون پرگار ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۹ - ایساقی شکر لب طوطی گفتار
گوهر بعدی:شماره ۳۶۱ - بنگر بفروغ شمع وانطلعت و چهر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
