خلاصه و ردهبندی سنی
همه سنین
در این متن، شاعر از زیباییهای طبیعت در فصل بهار مانند خنده رعد و گریه ابر سخن میگوید و از باد بهاری میخواهد که سردی نکند تا گلها شکوفا شوند.
این متن دارای محتوای ساده و شاعرانه درباره طبیعت است و هیچ محدودیت سنی خاصی ندارد.
شماره ۳۵۸ - از خنده رعد و گریه ابر بهار
از خنده رعد و گریه ابر بهار
وقتست جهانرا که شود چون رخ یار ۱
سردی مکن ایباد بهاری بگذار
تا لاله و کل بشکفد از خاره و خار ۲
وقتست جهانرا که شود چون رخ یار ۱
سردی مکن ایباد بهاری بگذار
تا لاله و کل بشکفد از خاره و خار ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۷ - ای از فلکت سهم سعادت شده تیر
گوهر بعدی:شماره ۳۵۹ - ایساقی شکر لب طوطی گفتار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.