خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این بیتها زیبایی چهره معشوق را توصیف میکند و با تشبیه ابروهای او به دو نون (حرف ن) و نقطهای میان آنها، از ظرافت و هنرمندی آفرینش سخن میگوید.
این متن یک شعر کلاسیک فارسی است که برای درک زیباییشناسی و مفاهیم ادبی آن، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی مانند تشبیه و استعاره ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد.
شماره ۳۰۹ - دانی بچه ماند ای بت حور نژاد
دانی بچه ماند ای بت حور نژاد
خالی که میانه دو ابروت فتاد ۱
گوئی که مگر کاتب تقدیر ز مشک
بر ماه دو نون کشید و یکنقطه نهاد ۲
خالی که میانه دو ابروت فتاد ۱
گوئی که مگر کاتب تقدیر ز مشک
بر ماه دو نون کشید و یکنقطه نهاد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۸ - شادانکه دلش بغور کاری بیناد
گوهر بعدی:شماره ۳۱۰ - گفتم بتو هیچ آگهی میاید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.