خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از تضاد بین زیبایی و خار گل سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که زیبایی کامل بدون نقص نیست. سپس، او زیبایی صورت معشوق را به بهار تشبیه می‌کند و می‌گوید که بهار بدون سبزه کامل نیست.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و تشبیهات ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تصاویر شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۰۱ - گفتند که از برگ گلش خار دمید
گفتند که از برگ گلش خار دمید
وان حسن که دیده ئی بانجام رسید ۱
گفتم که رخش چو نوبهارست بحسن
کس نزهت نوبهار بی سبزه ندید ۲
وان حسن که دیده ئی بانجام رسید ۱
گفتم که رخش چو نوبهارست بحسن
کس نزهت نوبهار بی سبزه ندید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۰ - محمود طبیب چون بطب دست گشود
گوهر بعدی:شماره ۳۰۲ - در ابر فنا ماه چگل پنهان شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
