خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این بیتها عشق و علاقهی خود را به معشوق بیان میکند و احساساتش را با تصاویر زیبایی مانند ماه، رخ فرخ، و زلف معشوق توصیف مینماید. او اشاره میکند که هر کس به معشوق گرایش پیدا کند، دچار سودا و عشق آتشین خواهد شد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۲۴۴ - تا در دل من مهر تو مهوش باشد
تا در دل من مهر تو مهوش باشد
روزم چو رخ فرخ تو خوش باشد ۱
چون زلف تو هر دل که کند میل رخت
سودا زده ئی بر سر آتش باشد ۲
روزم چو رخ فرخ تو خوش باشد ۱
چون زلف تو هر دل که کند میل رخت
سودا زده ئی بر سر آتش باشد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - بر خوان خود ار زهر گیا باید خورد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - تا جیب تو بهر ماه مطلع کردند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.