خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، شاعر از زیبایی بی‌نظیر معشوقه‌اش سخن می‌گوید و توصیف می‌کند که چگونه دیگران از لطافت و زیبایی او به‌عنوان آب زلال یاد کرده‌اند. همچنین اشاره می‌شود که عکسی از سیاهی چشمان معشوقه بر صورتش افتاده و آن را خال نامیده‌اند.
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و زیبایی‌شناختی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر از شعرهای کلاسیک معمولاً به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد.
شماره ۲۳۱ - آن بت که بحسن بیمثالش گفتند
آن بت که بحسن بیمثالش گفتند
وز غایت لطف آب زلالش گفتند ۱
عکسی ز سواد دیده ابن یمین
بر عارض او فتاده خالش گفتند ۲
وز غایت لطف آب زلالش گفتند ۱
عکسی ز سواد دیده ابن یمین
بر عارض او فتاده خالش گفتند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۰ - ایدل ز کست گر چه نوائی نرسید
گوهر بعدی:شماره ۲۳۲ - آنها که درین رباط بی بنیادند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
