خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به ناامیدی و سرگشتگی انسان در برابر تقدیر و روزی‌رسانی ازلی اشاره دارد، همانند پروانه‌ای که مجبور است از خودش تغذیه کند. شاعر با استفاده از استعاره‌های زیبا، ناامیدی و درماندگی انسان در برابر نظام هستی را بیان می‌کند.
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و انتزاعی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، تم اصلی شعر حول مفاهیمی مانند تقدیر و درماندگی انسان است که برای سنین بالاتر مناسب‌تر است.
شماره ۲۱۵ - این چرخ سراسیمه بیفایده گرد
این چرخ سراسیمه بیفایده گرد
چون قسمت ارزاق خلایق میکرد ۱
پروانه چنین داد که بر خوان جهان
چون تیغ ز پهلوی خودم باید خورد ۲
چون قسمت ارزاق خلایق میکرد ۱
پروانه چنین داد که بر خوان جهان
چون تیغ ز پهلوی خودم باید خورد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۴ - ای بنده بالای تو سرو آزاد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۶ - آن بت که بر او غیرت مه می باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
