شماره ۲۰۵ - خطی که ز روی آن سمنبر برخاست

خطی که ز روی آن سمنبر برخاست
گفتی که ز گل بنفشه تر برخاست ۱

چشمم چو بر اوفتاد از غایت لطف
گفتم که ز آب موج عنبر برخاست ۲