خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق شاعر به معشوق است که زیبایی‌های چهره و لب‌های معشوق را به ماه و یاقوت تشبیه می‌کند. شاعر از سال‌ها رنج عشق و دل‌باختگی می‌گوید و شکرانه این عشق را هنوز در جان خود احساس می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه عمیق و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، درک زیبایی‌شناسی و احساسات بیان شده در شعر نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۱۸۵ - جانا رخ تو ماه زر افشان منست
جانا رخ تو ماه زر افشان منست
میگون لب تو لعل درخشان منست ۱
عمریست که تا خون دلم لعل تو دید
شکرانه آن هنوز بر جان منست ۲
میگون لب تو لعل درخشان منست ۱
عمریست که تا خون دلم لعل تو دید
شکرانه آن هنوز بر جان منست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۴ - چون از نظرم سرو سمنبر بگذشت
گوهر بعدی:شماره ۱۸۶ - چشم تو بساحری ز هاروت بهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
