خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر عاشقانه از معشوق خود سخن می‌گوید و او را با زیبایی‌های طبیعت مانند ماه و سرو مقایسه می‌کند. همچنین، بیان می‌کند که معشوق نه تنها دل او را برده، بلکه جانش را نیز می‌برد و بازار عشق او قلب و روانش را یکی کرده است.
این متن دارای مضامین عاشقانه و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد توسعه می‌یابد.
شماره ۱۶۷ - روی تو و ماه آسمان هر دو یکیست
روی تو و ماه آسمان هر دو یکیست
قد تو و سرو بوستان هر دو یکیست ۱
دل برده و جان میبری ایدوست مگر
بازار تو را قلب و روان هر دو یکیست ۲
قد تو و سرو بوستان هر دو یکیست ۱
دل برده و جان میبری ایدوست مگر
بازار تو را قلب و روان هر دو یکیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۶ - گل کز زرسا و خرده ئی چند اندوخت
گوهر بعدی:شماره ۱۶۸ - عشق لب و دندان چو لعل و گهرت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
