خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به زیبایی‌های دل و جان و ارتباط آن با مفاهیم عرفانی مانند آب حیات و خضر اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که دل شاد و جان زنده به عشق و زیبایی معشوق (دلستان) وابسته است و خضر را نماد زندگی و حیات جاودانه می‌داند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۵۹ - دل شاد بروی دلستان خضرست
دل شاد بروی دلستان خضرست
جان زنده بلعل در فشان خضرست ۱
گو خضر مرو بسختی آب حیات
چون آبحیات در دهان خضرست ۲
جان زنده بلعل در فشان خضرست ۱
گو خضر مرو بسختی آب حیات
چون آبحیات در دهان خضرست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۸ - دی ابن یمین صبحدمی جام بدست
گوهر بعدی:شماره ۱۶۰ - زلف تو که سرگشته بکردار منست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
