خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به گذرا بودن عمر و زندگی اشاره دارد و بیان می‌کند که حتی اگر عمر طولانی داشته باشیم، در نهایت به سوی فنا می‌رویم. همچنین، به بیهودگی برخی تلاش‌ها در زندگی اشاره می‌کند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال سنگین و نامفهوم باشد.
شماره ۱۵۵ - گیرم که بصد رسید عمریکه تر است
گیرم که بصد رسید عمریکه تر است
آخر نه که اندر پی آن روز فناست ۱
خاک آب حیاتت چه فرو خواهد خورد
آخر بهوا چو آتشت میل چراست ۲
آخر نه که اندر پی آن روز فناست ۱
خاک آب حیاتت چه فرو خواهد خورد
آخر بهوا چو آتشت میل چراست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۴ - سلطان گل ار چه با بسی برگ و نواست
گوهر بعدی:شماره ۱۵۶ - خوش باش دمی که زندگانی باقیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
