خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از دنیای ناپایدار و بی‌ارزش (گردون) انتقاد می‌کند و بیان می‌دارد که توجه به آن بی‌فایده است، زیرا هر چه از این دنیا می‌گیری، ناخوشایندتر از قبل است.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۵۰ - گردون که سوی سفله و دونش نظرست
گردون که سوی سفله و دونش نظرست
منگر تو بدو که سخت بی پا و سرست ۱
آخر فلکا چه دور داری که در او
هر جام تو ناگوار تر از دگرست ۲
منگر تو بدو که سخت بی پا و سرست ۱
آخر فلکا چه دور داری که در او
هر جام تو ناگوار تر از دگرست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۹ - دی گفت یکی که داشت با من دل راست
گوهر بعدی:شماره ۱۵۱ - هر روز ترا بمن گمانی دگرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
