خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن درباره عشق و زیبایی معشوق است که دهان او به عنوان سرچشمه زندگی و شکر توصیف شده است. همچنین، از درد عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'خون دل بسته ز غم' ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۱۴۰ - هر کو دهنت ای بت جانی دیدست
هر کو دهنت ای بت جانی دیدست
سر چشمه آب زندگانی دیدست ۱
زنگار گرفت و خون دل بسته ز غم
تا از دهنت شکر فشانی دیدست ۲
سر چشمه آب زندگانی دیدست ۱
زنگار گرفت و خون دل بسته ز غم
تا از دهنت شکر فشانی دیدست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۹ - مائیم و می ناب و بتی خوب سرشت
گوهر بعدی:شماره ۱۴۱ - حاصل چه از این که صورت خواجه نکوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.