خلاصه و ردهبندی سنی
15+
تا زمانی که درهای زندگی بهکل بسته نشده و رشتههای حیات از تن جدا نگردیده، میتوان امید داشت که از تاریکی رنج و غم، آب حیاتِ صاف و زلال پدید آید.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب مخاطبانی با درک انتزاعی بالاتر است.
شماره ۱۲۰ - تا بسته نگردد بکل ابواب حیات
تا بسته نگردد بکل ابواب حیات
وز تن نشود منقطع اسباب حیات ۱
امید توان داشت که آید بصفا
از تیرگی محنت و غم آبحیات ۲
وز تن نشود منقطع اسباب حیات ۱
امید توان داشت که آید بصفا
از تیرگی محنت و غم آبحیات ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - تا روی ترا بدیدم ایعشوه پرست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - برخیز سحرگه ای صبا چابک و چست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.