خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از غم و اندوه خود می‌گوید که باعث شده تنش از هلال ماه هم باریک‌تر شود. معشوقش که مانند ماه شب چهارده است، از حال او بی‌خبر است و در حالی که او خوشحال و شادمان مانند گل و ابر است، شاعر با گریه و ناله و سوز دل روزگار می‌گذراند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که درک آن‌ها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال دشوار باشد. همچنین، مضامین غم و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۱۴ - تن در غمش از هلال باریکترست
تن در غمش از هلال باریکترست
و آنماه شب چارده ز من بیخبرست ۱
او خنده زنان چون گل و چون ابر مرا
با گریه بهم ناله و سوز جگرست ۲
و آنماه شب چارده ز من بیخبرست ۱
او خنده زنان چون گل و چون ابر مرا
با گریه بهم ناله و سوز جگرست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳ - تا بر مه تابانش ز عنبر قوس است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۵ - تا دیده من دید زهر خوبترت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
