خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از گذراندن سرو خرامان (معشوق) از چمن و تأثیر آن بر دل آزرده خود می‌گوید. او مانند ابر بهار گریان است زیرا معشوق خندان از گلشن ملک (بهشت) گذر کرده است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۱۰ - تا از چمن آن سرو خرامان بگذشت
تا از چمن آن سرو خرامان بگذشت
درد دل آزرده ز درمان بگذشت ۱
چون ابر بهار از آنسبب گریانم
کز گلشن ملک آن بت خندان بگذشت ۲
درد دل آزرده ز درمان بگذشت ۱
چون ابر بهار از آنسبب گریانم
کز گلشن ملک آن بت خندان بگذشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۹ - بر چشم و دلم زغم نمی نیست که نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱ - تا سقف سپهر نیل پیکر بر پاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
