خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر از معشوق خود با تشبیه لبانش به یاقوت و آب حیات تمجید می‌کند و از او می‌خواهد که با بوسه‌اش بخشی از زیبایی‌اش را به عنوان زکات بدهد. سپس از معشوق می‌خواهد که از او دوری نکند، چرا که هیچ گیاهی از همنشینی با بید فرار نکرده است.

متن حاوی مضامین عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از مفاهیم مانند بوسه و زیبایی ممکن است مناسب سنین پایین نباشد.

مشاهده کامل

شماره ۸۷ - ای لعل لبت مایه ده آبحیات

ای لعل لبت مایه ده آبحیات
بوسی بده از نصاب حسنت بزکات ۱

دامن زمن اندر مکش ایجان و جهان
کز صحبت چوب بید نگریخت نبات ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۲۵۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۶ - آنمه سوی ما چون نظر سعد نداشت
گوهر بعدی:شماره ۸۸ - از لاله تر روی تو خوش رنگترست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.