خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر درباره عشق و دلبستگی به معشوق است که مانند ماه در غم و اندوه است. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند «بت» و «مه»، احساسات عمیق خود را بیان میکند. در بخشی از شعر، دل به نشانه عشق، تخممرغهایی (نماد نازکدلی و ظرافت) پیش پای معشوق میگذارد و آن را به او نسبت میدهد.
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک استعارهها و نمادهای بهکاررفته در آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۶۷ - آن بت که حدیث دلبری قصه اوست
آن بت که حدیث دلبری قصه اوست
مه در غم کاس از غم و از غصه اوست ۱
آورد و نهاد بیضه ئی چندم پیش
دل گفت سپیده را که اینحصه اوست ۲
مه در غم کاس از غم و از غصه اوست ۱
آورد و نهاد بیضه ئی چندم پیش
دل گفت سپیده را که اینحصه اوست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - آن سبزه که گرد چشمه نوش تو خاست
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - آن زخم که بر چهره جانان منست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.