خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن به توصیف معشوق خود می‌پردازد و زیبایی‌های او را با عناصر طبیعی مانند سرو و آب روان مقایسه می‌کند. او تأکید می‌کند که تصویر معشوق و زیبایی‌هایش هنوز در چشم‌هایش باقی مانده است.
این متن دارای مضامین عاشقانه و ادبیات غنایی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۶۴ - آن سرو سهی که جاش در چشم منست
آن سرو سهی که جاش در چشم منست
بی لعل لبش بحر گهر چشم منست ۱
دیدم برهش بتازگی آب روان
و آن آب روان هنوز در چشم منست ۲
بی لعل لبش بحر گهر چشم منست ۱
دیدم برهش بتازگی آب روان
و آن آب روان هنوز در چشم منست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳ - امروز کسی که شهره در شیر دلیست
گوهر بعدی:شماره ۶۵ - از کوی تو با دل حزین باید رفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
