خلاصه و رده‌بندی سنی 12+

در این متن، شاعر از دیدن گل و زیبایی آن سخن می‌گوید و از غصه‌هایی که باعث رنجش شده‌اند یاد می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به شکر و نبات دارد و در نهایت از گرفتاری‌هایی که برای رسیدن به هدف متحمل شده‌اند صحبت می‌شود.

متن دارای مفاهیم شاعرانه و نمادین است که ممکن است برای کودکان کم‌سال قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.

مشاهده کامل

شماره ۱۹ - گل دید صفای آنرخ نیکو را

گل دید صفای آنرخ نیکو را
از غصه درید گر ته صد تو را ۱

با شکر تو نبات لافی میزد
در چوب ز بهر آن گرفتند او را ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۳۰۰
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸ - حسنت که بر او روح نظر داشت مرا
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - دلدار همیگفت من محزون را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.