خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن به بیان فضائل و هنرهای خود می‌پردازد و ادعا می‌کند که در کسب فضائل کوتاهی نکرده است. او از هنر و سخن‌وری خود دفاع می‌کند و معتقد است که حتی روح قدس نیز بر روانی و سلاست سخنانش گواهی میدهد. شاعر همچنین از جور و تقصیرهای فلک شکایت می‌کند و از حاسدان می‌نالد که به دلیل ضعف و ناتوانی، او را انکار می‌کنند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژگان و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ٨٧١ - من اندر کسب اسباب فضائل
من اندر کسب اسباب فضائل
نکردم هیچ تقصیر و توانی ۱
هنر پروده ام زینسان که بینی
بیا انکار کن گر میتوانی ۲
سخنهائی بنظم آرم روانبخش
که گوید روح قدسش از روانی ۳
که تو آب روانی از سلاست
ندانم یا ز محبوبی روانی ۴
فلک در حق من تقصیرها کرد
تو تکذیبم کنی هر چند دانی ۵
ولی بر صدق دعوی پیش خصمم
گواهی میدهد قاصی و دانی ۶
منال ابن یمین از جور گردون
که این از بدو فطرت هست جانی ۷
ترا این س که حاسد از کسافت
تنست و تو ز روی لطف جانی ۸
نکردم هیچ تقصیر و توانی ۱
هنر پروده ام زینسان که بینی
بیا انکار کن گر میتوانی ۲
سخنهائی بنظم آرم روانبخش
که گوید روح قدسش از روانی ۳
که تو آب روانی از سلاست
ندانم یا ز محبوبی روانی ۴
فلک در حق من تقصیرها کرد
تو تکذیبم کنی هر چند دانی ۵
ولی بر صدق دعوی پیش خصمم
گواهی میدهد قاصی و دانی ۶
منال ابن یمین از جور گردون
که این از بدو فطرت هست جانی ۷
ترا این س که حاسد از کسافت
تنست و تو ز روی لطف جانی ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٨٧٠ - منم آنکس که در اشعار عذبم
گوهر بعدی:شماره ٨٧٢ - من و نفس نفیس و فقر و فاقه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
