خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از یار خود می‌خواهد که یادگاری از او نگه دارد و در قالب یک لطیفه، محبتش را ثبت کند. او هشدار می‌دهد که زمانه گذراست و مرگ در پی است، بنابراین باید از فرصت‌ها استفاده کرد و آنها را از دست نداد.
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی دربارهٔ گذر زمان و مرگ است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان ادبی و سبک شعاری آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ٨٠٧ - به یادگار من ای یار اگر نگهداری
به یادگار من ای یار اگر نگهداری
یکی لطیفه نویسم ز غایت یاری ۱
زمانه در گذرست و اجل ز پی تازان
به هوش باش که فرصت ز دست نگذاری ۲
یکی لطیفه نویسم ز غایت یاری ۱
زمانه در گذرست و اجل ز پی تازان
به هوش باش که فرصت ز دست نگذاری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٨٠۶ - بوالفضولی مرا بکنجی دید
گوهر بعدی:شماره ٨٠٨ - با من پدر که مرقد او باد پر ز نور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
