خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر یک دعا و نیایش است که در آن شاعر از خداوند می‌خواهد که زبانش را به راستی و زیبایی در سخن آراسته کند، اعمالش را از کژی و نقص حفظ نماید، و او را همچون سروی بلندقامت و استوار نگه دارد. همچنین، از خدا می‌خواهد که او را چنان بپروراند که جز آنچه خدا می‌خواهد از او صادر نشود.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و معنوی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات ادبی (مانند سرو بلندقامت) نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ٧٨٠ - الهی زبان مرا در سخن
الهی زبان مرا در سخن
روان دار پیوسته بر راستی ۱
بمعنی بیارای چون ز اولم
به نیکوترین صورت آراستی ۲
نگهدار اعمال ما را از آن
که افتد در آن کژی و کاستی ۳
بیکدم مسوز آنسهی سرو را
که قدش بچل روز پیراستی ۴
چنان دار ابن یمین را کز او
نیاید بجز آنک تو خواستی ۵
روان دار پیوسته بر راستی ۱
بمعنی بیارای چون ز اولم
به نیکوترین صورت آراستی ۲
نگهدار اعمال ما را از آن
که افتد در آن کژی و کاستی ۳
بیکدم مسوز آنسهی سرو را
که قدش بچل روز پیراستی ۴
چنان دار ابن یمین را کز او
نیاید بجز آنک تو خواستی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٧٧٩ - الا ای نسیم صبا از ره لطف
گوهر بعدی:شماره ٧٨١ - ای دل برو مقلد احکام شرع باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
