خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر بیانگر این است که غم و ناراحتی، چه طبیعی باشد و چه ناشی از رویدادها، در نهایت یکسان است. شاعر اشاره می‌کند که نتیجه‌ی کار یا مطابق میل تو خواهد بود یا نه، اما در هر دو حالت، غصه خوردن فایده‌ای ندارد.
مفاهیم فلسفی و اخلاقی این شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
شماره ٧٧٢ - مکروه طبعت آنچه شود واقع ایحکیم
مکروه طبعت آنچه شود واقع ایحکیم
خوردن غمش یکیست ز غمهای زایده ۱
یا میشود بکام تو یا خود نمیشود
در هر دو حال خوردن غم را چه فایده ۲
خوردن غمش یکیست ز غمهای زایده ۱
یا میشود بکام تو یا خود نمیشود
در هر دو حال خوردن غم را چه فایده ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٧٧١ - میدهد گردون بهر نا مستحقی بهره ها
گوهر بعدی:شماره ٧٧٣ - میار فخر باستاد و شیخ و جد و پدر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
