ابن یمین در پاسخ به شعری از ایرج که درباره حکم شرعی نوشیدن شراب پس از افطار در ماه رمضان پرسیده بود، شعری با همان وزن و قافیه سروده است. او در شعر خود به ظرافت و دشواری پاسخگویی به چنین سوالی اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که با وجود سختی‌ها، پاسخ صادقانه بر عهده اوست. همچنین، ابن یمین به ترس از مردم در این ماه و عدم امکان نوشیدن شراب اشاره می‌کند و تنها راه حل را مدارا می‌داند.
متن شامل مفاهیم شرعی و بحث درباره مصرف شراب است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی از مسائل دینی و اجتماعی دارد. همچنین، زبان شعر کلاسیک ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ٧۵٩ - اینقطعه را ابن یمین در جواب قطعه ئی که شاعری ایرج نام فرستاده و فتوای او را در م
سرا فاضل دهر ایرج ایکه در همه فن
بسان مردم یکی فن کسیت همتانه
بنزد بنده رسید از تو قطعه ئی که بلطف
ندانم آبحیات آنچنان بود یا نه
سئوال کرده لطیفانه نکته ئی که مرا
جواب راست نوشتن ز عامه یارانه
اگر چه زحمت دق است و رنج استسقا
ولیک بر همه تنهاست بر تو تنها نه
ز بیم عامه درین مه چو باده نتوان خورد
دوای این دو مرض هیچ جز مدارا نه
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
