خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر به این موضوع اشاره میکند که روزی هرکس از پیش مقدر شده است و تلاش بیشازحد برای بهدستآوردن آن ضرورتی ندارد. او توضیح میدهد که روزی افراد به نقاط مختلفی مانند مصر، شام، روم و ارمنستان تقسیم شده است و این تلاشهای او نه از روی اختیار، بلکه به حکم خداوند است که بر او جاری شده است.
مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی در مورد تقدیر و تلاش انسان ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. درک کامل این متن نیاز به شناخت از ادبیات کهن و مفاهیم عرفانی دارد.
شماره ۶٨٧ - گفتند چو هست رزق مقسوم
گفتند چو هست رزق مقسوم
زحمت چه کشی ز بهر جستن ۱
گفتم که بلی ولی ازین پیش
گشتست حواله گه معین ۲
روزی یکی بمصر و شامست
و آن دگری بروم و ارمن ۳
از بنده مبین تو این تکاپوی
کین حکم خدای راند بر من ۴
بی هیچ شکی نفاذ یابد
حکمی که کند خدای ذوالمن ۵
زحمت چه کشی ز بهر جستن ۱
گفتم که بلی ولی ازین پیش
گشتست حواله گه معین ۲
روزی یکی بمصر و شامست
و آن دگری بروم و ارمن ۳
از بنده مبین تو این تکاپوی
کین حکم خدای راند بر من ۴
بی هیچ شکی نفاذ یابد
حکمی که کند خدای ذوالمن ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶٨۶ - گشتست طبیعت گروهی
گوهر بعدی:شماره ۶٨٨ - گر ثواب و عقاب خواهد بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.