خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیانگر درد فراق و جدایی از معشوق است که به‌سان جدا شدن روح از تن و نور از چشم توصیف شده است. شاعر از دوری طلعت جان‌پرور معشوق می‌نالد و رنج این دوری را با از دست دادن نور چشم و جان برابر می‌داند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن به بلوغ عاطفی و شناخت ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.
شماره ۶٢٠ - فراق حضرت گردونجناب سرور عهد
فراق حضرت گردونجناب سرور عهد
مرا چو فرقت روح از تنست و نور از چشم ۱
گرم ز چشم رود نور و جان ز تن شاید
چو گشت طلعت جان پرور تو دور از چشم ۲
مرا چو فرقت روح از تنست و نور از چشم ۱
گرم ز چشم رود نور و جان ز تن شاید
چو گشت طلعت جان پرور تو دور از چشم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶١٩ - فیلسوفی که من در اسرارش
گوهر بعدی:شماره ۶٢١ - قدوه اهل کرم ای زبده آزادگان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
