خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عجز خود در بیان شوق و نیازمندی‌اش می‌گوید و اظهار می‌کند که اگر از دریای فراق به ساحل برسد، جان خود را به عنوان شکرانه تقدیم خواهد کرد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کم‌سنی دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'بحر فراق' و 'جان بشکرانه' نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۶١۵ - شرح شوق و نیازمندی خویش
شرح شوق و نیازمندی خویش
می نیارم که در بیان آرم ۱
با کنار ار رسم ز بحر فراق
جان بشکرانه در میان آرم ۲
می نیارم که در بیان آرم ۱
با کنار ار رسم ز بحر فراق
جان بشکرانه در میان آرم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶١۴ - شرح جوری که من ازدور قمر میبینم
گوهر بعدی:شماره ۶١۶ - صحبت جمغی که ما را دوستان میزیستند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
