غزل ۲۳ - رفتیم اگر ملول شدی از نشست ما

رفتیم اگر ملول شدی از نشست ما
فرمای خدمتی که برآید ز دست ما ۱

برخاستیم و نقش تو در نفس ما چنانک
هر جا که هست بی تو نباشد نشست ما ۲

با چون خودی درافکن اگر پنجه می‌کنی
ما خود شکسته‌ایم چه باشد شکست ما ۳

جرمی نکرده‌ام که عقوبت کند ولیک
مردم به شرع می‌نکشد ترک مست ما ۴

شکر خدای بود که آن بت وفا نکرد
باشد که توبه‌ای بکند بت پرست ما ۵

سعدی نگفتمت که به سرو بلند او
مشکل توان رسید به بالای پست ما ۶