شماره ۵٩١ - پیشتر زین چند گاهی دل پریشان داشتم

پیشتر زین چند گاهی دل پریشان داشتم
خود چه میگویم ز دل صد رنج بر جان داشتم ۱

یوسف مصر کرم را از تکسر شکوه ئی
بود و من یعقوب وش دل بیت احزان داشتم ۲

آن علی علم حسن سیرت علاءالدین حسین
کز غم او چشم و دل گریان و بریان داشتم ۳

بسکه بر خاطر ملالت بود مستولی مرا
همچو گنج آرامگه در کنج ویران داشتم ۴

از جفای چرخ چوکانی دل آزرده را
بر سر میدان غم چون گوی گردان داشتم ۵

گر چه بر من ز آن تکسر گشت رمزی آشکار
لیک چون خوش نامدم از خویش پنهان داشتم ۶

ور چه یکساعت نبودم دور ازو بی درد دل
لیکن از دیدار او امید درمان داشتم ۷

منت ایزد را که دیدم در زمان صحتش
گشته ایمن ز آنچه دل از وی هراسان داشتم ۸

بعد ازین شکرست چون ابن یمین کارم از آنک
حاصلم شد هر چه چشم آن ز یزدان داشتم ۹

گر بماضی شرح دادم اختصاص خود بدو
ظن مبر کانحال ماضی بد که من آن داشتم ۱۰

داشتم در دل هوای او و خواهم داشتن
تا ابد چون دائم او را رکن ایمان داشتم ۱۱