خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از ابن یمین، پیری را به عنوان دورانی پر از رنج و خستگی توصیف می‌کند و بیان می‌کند که در این سن، دیگر نسیم خوشی به سوی فرد نمی‌وزد. همچنین، شاعر جوانانی را که آرزوی پیری دارند، به دلیل نادانی و بی‌خردی سرزنش می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم فلسفی و انتقادی درباره پیری و جوانی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان پیچیده و سبک شعری کلاسیک، درک آن را برای سنین پایین دشوار می‌کند.
شماره ۵٧۵ - هفتاد سالگی که دو چندانت عمر باد
هفتاد سالگی که دو چندانت عمر باد
کردست رنجش ابن یمین را ز جان ملول ۱
پیری مخواه ز آنکه ندیدم که سوی پیر
آید ز هیچ روی نسیم خوشی قبول ۲
سودای پیر گشتن اگر میپزد جوان
باشد از آنسبب که ظلوم آمد و جهول ۳
کردست رنجش ابن یمین را ز جان ملول ۱
پیری مخواه ز آنکه ندیدم که سوی پیر
آید ز هیچ روی نسیم خوشی قبول ۲
سودای پیر گشتن اگر میپزد جوان
باشد از آنسبب که ظلوم آمد و جهول ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵٧۴ - هر چه آن آشکار نتوان کرد
گوهر بعدی:شماره ۵٧۶ - ای دل ار گوش سوی من داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
