خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که شاعری پیشه‌ای نیست که از آن نان بهتری از تره و دوغ به دست آید. او اشاره می‌کند که کار شاعران بی‌نور است زیرا چراغ دروغ آن‌ها فروغی ندارد. همچنین، راستی را زشت و بی‌معنا می‌داند و از گرفتن اجرت برای دروغ انتقاد می‌کند.
متن حاوی مفاهیم انتقادی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا نامناسب باشد. همچنین، نگاه تلخ و انتقادی به شاعری و دروغ نیاز به درک بالاتری از زندگی و اجتماع دارد.
شماره ۵٢٢ - شاعری نیست پیشه ئی که ازو
شاعری نیست پیشه ئی که ازو
رسدت نان بتره تره بدوغ ۱
زان بود کار شاعران بی نور
که ندارد چراغ کذب فروغ ۲
راستی سخت زشت و بیمعنی است
اجرتی خواستن برای دروغ ۳
رسدت نان بتره تره بدوغ ۱
زان بود کار شاعران بی نور
که ندارد چراغ کذب فروغ ۲
راستی سخت زشت و بیمعنی است
اجرتی خواستن برای دروغ ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵٢١ - پیشتر زین روزگاری داشتم الحق چنانک
گوهر بعدی:شماره ۵٢٣ - ای سپهر بیحفاظ دون نواز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
