شماره ۵٠٧ - مرا سپهر چو نراد مهره دزد آمد

مرا سپهر چو نراد مهره دزد آمد
که دانه دل ازادگان بود خصلش ۱

هر آن خدنگ بلا کز کمان چرخ جهد
درون سینه فرزانگان بود نصلش ۲

گرش عنایت و گر بیعنایتی رواست
که این بنا چه فتادست بی ثبات اصلش ۳

جهان و هر چه درو هست فارغیم ازان
که داغ هجر نیرزد تنعم وصلش ۴

نبود حبل مودت میان ما و جهان
و کر که بود بهمت همی کنم فصلش ۵